Voorbij – nee – echt niet

Ik schreef er al eerder over: Marco Borsato is een ster in het verwoorden van de ‘dagelijkse wereld’. Iedereen herkent zich wel in een nummer van Marco. Waar ik vroeg heel hard meezong, onbevangen, doorgrond ik nu zijn teksten. Daniel Lohues doet dat ook zo mooi. Nuchter, herkenbaar, identificeerbaar.

Vandaag was ik onderweg met mijn dochter. Ik hoorde de nummers van de DVD die ik ooit gekocht had van Marco. Het was voor Marco toen een nieuw iets, 13 filmpjes maken: een fascinerende DVD: Zien – echt een aanrader.

Onbevangen bekeken, tientallen keren, gefascineerd hoe de films de muziek vertaalden. Theo van Gogh heeft zelfs nog enkele films geregisseerd. Dat was bijzonder. Een videoclip geeft toch een ‘gekleurde’ inhoud aan een nummer.

Het verhaal was mooi maar had voor mij geen inhoud. Dat groeide. En de laatste maanden herken ik zoveel in verschillende nummers. Mijn dochters zijn ook fan, van Marco. En ik herken in hun hoe ik vroeger meezong. Als we nu samen zingen, is de beleving divers. Dat mag, dat is mooi. Want van muziek geniet je op je eigen manier. Je hebt je eigen beleving terwijl je samen geniet. En dat is mooi. Wat trouwens ook een fantastisch nummer is.

Zoals deze. Voorbij. Het is niet over.. maar de rest is zo herkenbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *