Volg je hart

Af en toe zie ik op Facebook iets interessants langs komen. Het was een filmpje over het werk van David Zinn. De term ‘straatartiest’ doet hem tekort. Ik kende zijn naam en zijn werk wel, maar dit was zo mooi gecompileerd. Ik was helemaal onder de indruk.

Met stoepkrijt, houtskool en ‘voorwerpen’ maakt hij de mooiste creaties op straat. Ik vind zijn stijl echt fantastisch: het heeft iets ‘sprookjesachtigs’, iets ‘levends’.

Gisteren zocht ik verder en kwam een interview met hem tegen. Dat raakte mij wel. Na al die jaren gewerkt te hebben als professioneel illustrator heeft hij dit opgegeven en is naar buiten gegaan. Zinns krijtwerk begon in 2001 als een excuus om buiten te blijven en zijn innerlijke kind na te jagen.

“My inner boss is good friends with my inner child or my inner child is much stronger. “

Zijn gevoel was zo sterk dat hij het moest doen, dat hij er voor ging. Hoe vaak hoor je dat wel niet: Volg je hart.

Zijn inner Child kreeg de overhand zoals hij het zei. Hij wilde met zijn kunst de wereld iets mooier maken, mensen laten genieten, verwonderen en hij had niet verwacht dat, in de tijd van de opkomst van internet/sociale media het wereldwijd opgepikt zou worden, gedeeld zou worden. Dat zijn werk veel meer mensen kan verwonderen, wereldwijd.

Hij is zelfs een Indiegogo project gestart zodat zijn werk in boekvorm verspreid kon worden over scholen.

Ik vind het fascinerend. Volg je hart en als je ergens in gelooft, dan gaat het lukken. Ik geloof het ook. Alleen is het soms makkelijker gezegd dan gedaan.

Een mooi citaat uit de video: “When did you start drawing? The same age you did – when did you stop?┬á“

Bekijk hier het interview:

Dit is een kort overzicht van zijn werk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *