Trots

Ik zit achterin te chillen. Een fles water naast me en de JBL aan met op verzoek soul-muziek. Terwijl de mannen voorin zich verbazen over de drukte op de weg geniet ik nog even na. De drie dagen zijn voorbij gevlogen. Dat is altijd zo als je met leuke mensen leuke dingen doet 😊🤗 😉 en waar normaal weekend voorbij sukkelt was er nu ineens het moment van afscheid 😢 waarna we in 2 auto’s weer naar het noorden kachelen. 3 uur..

Dik 116 kilometers in 3 dagen. Ik had het niet verwacht. En als je me vraagt welke dag ik over zou willen doen? Dan kies ik echt voor de zaterdag. Gesloopt maar zo’n mooie route en gave ervaring. 

Vandaag was de uitrijd route – het zou niet te pittig worden. Alleen was er 1 detail waar niet op gerekend was bekende onze navigator vanochtend bij het ontbijt: de rit naar de route toe. 🙈

En dat werd uiteindelijk een extra lus van 12 kilometers met met meer dan 300 extra  hoogtemeters. 😱 

Maar de rit werd een overwinning van mezelf. Mentaal als fysiek. Want waar ik vrijdag en zaterdag tijdens beklimmingen echt stopte ging ik vandaag door en heb ik geen moment m’n rust moment gepakt. Dat had ik me voorgenomen maar of ik dat zou redden met die kilometers van afgelopen dagen in de benen? Ik had geen idee hoe mijn lijf zou reageren op weer een rit.

De afgelopen dagen merkte ik dat ik mentaal knakte als ik een bocht gehaald had, vooruit keek en zag dat de klim gewoon door ging. Ik keek te ver vooruit en verbruikte teveel energie omdat ik dacht dat ik er snel zou zijn. Ik heb die 2 dagen echt heel vaak ‘ja doei’ gezegd waarna ik m’n voeten uit de pedalen klikte en op de grond zette. 

Vandaag heb ik elke klim gretig gepakt. Maar wel met de tips die ik kreeg van de anderen: kijk naar je voorwiel, ga in het bijna lichtste verzet en fiets in je eigen tempo. En ga er maar vanuit dat er na elke bocht in een klim het pad nog steeds omhoog gaat. Leuk man, fietsen 🙄

En ja hoor! Ik heb alle klimmen gepakt! De eerste was al zo’n overwinning dat ik het uitschreeuwde boven 🙈😊 waarna ik de richting op keek waar we heen moesten en zag dat de klim gewoon doorging, maar dan op asfalt 🙄🙈 oh ja, na die bocht he..

Mijn doel: niet afstappen – ik kan het afvinken. 🥳

En het is eigenlijk gek: want eigenlijk steek je je kop in het zand en je keert je helemaal in jezelf. Je kijkt niet naar je doel – want die is gewoon niet te zien, die ligt op een onzichtbare plek. En daarom schat je ook niets in qua kracht. En ik ben normaliter juist heel doelgericht en schat altijd mijn kansen in. Nu is het doel anders: gewoon de top halen – hoe ver dit ook weg ligt. Je moet echt anders denken. Failure is no option. 

Ik heb mezelf overwonnen, fysiek en mentaal. En je moet eens weten hoe lekker dat is! Ik heb gewoon geleerd om anders te rijden!

Een van de mannen was met de elektrische MTB en was al eerder naar boven geklommen. Toen we aankwamen en ik op de tuinbank ging zitten kreeg ik het felbegeerde biertje. Die smaakte extra goed 🤗

Dus niet alleen mijn Apple Watch is trots op mij, ikzelf ook 🤗 gisteren al maar nu helemaal! Al vermoed ik dat het beeld wat men van ons heeft dat wij het bierdrinken belangrijker vinden dan fietsen niet zal veranderen. 🙄

Mannen – bedankt! 🤗 Ik heb me verwonderd, genoten, vertrouwd gevoeld en het was een heerlijke afleiding. Wat gaan we volgend weekend doen? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *