Toch minder allround

Ik ben tegenwoordig weer trainer.. Nu was dat al een rode draad de afgelopen 22 jaar, maar het zat in golfbewegingen, een soort wokkel. Waar ik naar een leidinggevende functie groeide, veranderde mijn rol en het aantal trainingen, en mijn soort bijeenkomsten in meer strategische sessies. Ik vond het heerlijk!

Door de stekker er resoluut uit te trekken, begon ik voor mijn gevoel weer onderaan die ladder. Ook al werd dat als onzin gezien door een goeie vriendin van me. Ik kom er wel hoor – ik kom echt wel weer op een plek waar ik me opperbest voel.

Trainen is leuk, maar ik ben meer van het aansturen, het strategische en in het diepe springen voor m’n team.

Vandaag heb ik ontdekt dat ik minder allround ben dan ik dacht. Nou ja, ik wist het ergens wel, maar het werd mij nu wel ‘pijnlijk’ duidelijk.

De cursus die ik geef, zit vol met (coöperatieve) werkvormen. Ideaal als voorbeeld wat de deelnemers kunnen toepassen in de praktijk. Heel goed bedacht. Maar het is voor mij een enorme drempel. Een drempel waar ik vandaag ontdekte dat ik me er echt niet toe kan zetten. Elke vorm van authenticiteit valt dan weg – het wordt ongeloofwaardig. En eigenlijk doe ik de deelnemers dus hartstikke tekort.

De bijeenkomst van vandaag ging echt perfect, echt heel goed. Beter nog dan ik had gehoopt! Ik had de hele groep mee, er waren interessante discussies en inzichten. Inzichten die ik verkreeg door leuke video’s en interactie in de groep. Ik plaats graag bommetjes en dat werkte.

In deze bijeenkomst zaten diverse werkvormen en rollenspellen. Het is net als bij EHBO: rollenspellen binnen een groep zijn zo ongemakkelijk en onrealistisch. Dan zet ik nog liever een acteur in, waar ik meer ervaring mee heb. Ik geloof er niet in, ik kan me niet indenken dat deelnemers dit prettig vinden. Althans, ik moet ze nog vinden. En ik denk dat ik dit zo ervaar omdat ik er totaal niet open voor sta. Dat.

Vandaag liep ik het pand uit, en besefte me dat ik geen allround trainer ben: ik deel kennis, geef inzicht, maar met de werkvormen die bij mij passen. Ik zal andere vormen moeten zoeken om de deelnemers toch te inspireren voor de praktijk. Misschien dat ik ze voorbereidingsopdrachten geef, of gasten uit ga nodigen.

Want dat is m’n eer te na: ik geef niet op en wil wel 110% voor de groep betekenen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *