Publiekelijk kritisch

2x deze week. 2x kreeg ik forse kritiek op berichten die ik geplaatst had op Linkedin.

In mijn podcast met meester Bart had ik het er met hem al over: kritiek op je posts. Het raakt ons beiden. Ook al is het 1 opmerking.

En wat doe je ermee? Het meest eenvoudig is het verwijderen. Maar ik geloof in vrijheid van meningsuiting, dus dat is voor mij geen optie.

Wat je dan kan doen: niet reageren en van de positieve berichten genieten. Maar toch, maar toch vreet het. Negeren lukt niet. Het vreet echt want je gaat nadenken. Wat beweegt mensen, waar zit hun frustratie? En hopen dat mensen er niet op reageren. Of misschien wel en de opmerkingen bekritiseren.

Wishfull thinking: want dat doet vrijwel niemand.

En geloof me: ik heb niets kwaads in zin. Mensen die me kennen weten dat. Ik probeer juist positieve dingen over te brengen. Hoe kan het dat mensen zich dan toch storen aan opmerkingen of posts?

En deze week had ik er 2, in 2 dagen. De eerste verguisde mijn grappige opmerking dat vrouwen geen kaarten kunnen lezen. Haar reactie deed voorkomen alsof ik mijn dochter met deze gedachte voorgoed een stempel had gegeven. Mijn opvoeding was mislukt. Ik ‘ken’ deze dame, ze heeft eerder grote kritiek geuit. Ik ben zo benieuwd hoe zij in het leven staat. En dan werkt ze ook nog met kinderen.

De laatste deed me versteld staan. Ik had alle VO docenten veel plezier gewenst voor maandag met daarbij een filmpje van BNN Vara. Check de post. Hoe ik een filmpje kon plaatsen waar het woord ‘mongool’ in voorkwam. Huh? Ik kreeg het filmpje zaterdag ochtend doorgestuurd van een goeie vriend en had het doorgestuurd naar m’n kids. Die kon je oprapen. En mij kon je wegdragen met de opmerking van de eerste leerling. Die had het over de grootste mongool ooit.

Ik heb met mensen met het syndroom van Down gewerkt. Heb nooit het verband gelegd met mongolen en volgens mij is dat verband er ook niet meer. En toch.. toch vinden mensen het niet kunnen. Deze dame eiste dat ik de post aanpaste of verwijderde. Een uur later een volgend bericht: waar ik de video vandaan had, want ze had ondertussen contact gezocht met BNN Vara. Dit-kon-niet.

Ik heb niet gereageerd. Ik heb haar niet opgezocht (zij mij wel).

Het raakte me. Vooral omdat mensen zich zo aangevallen voelen. Zelfs de Zwarte Pieten discussie raasde door mijn hoofd. Hoe werkt dat bij die mensen in hun hoofd? Moet ik stoppen met posten? Moet ik elk woord op een weegschaal leggen? Elke video of foto afwegen of er een doelgroep is die zich beledigd voelt? De handdoek in de ring gooien en stoppen met schrijven was m’n eerste idee. Maar dat duurde 2 seconden. Screw it. Als je er last van hebt, dan lees je maar niet. Ik ben niet bewust op zoek naar confrontaties, ik wil niemand negatief benaderen, ik heb geen dubbele agenda, ik wil inspiratie en een goed gevoel verspreiden. Bevalt het niet? Stap eroverheen en ga door.

Of.. DM me. Want dat verbaast me dus. De laatste weken, de laatste 3 maanden krijg ik zulke leuke positieve berichten. Mensen die mijn posts waarderen en dat even privé willen zeggen. Dat geeft zoveel energie, zulke persoonlijke berichten. Uiteraard krijg ik ook positieve berichten onder de posts, maar dat is dan meer algemeen: “leuk, geweldig maar geen persoonlijke.” Het hoeft ook niet.

De critici, de vermangelden, ik heb ze nog nooit, nooit op de DM gehad. Nooit heb ik een bericht gehad van:”Goh, ik las je post, realiseer jij je wel..”, of” Ik zag je post en ik stoor me aan…”

Het is zo makkelijk om kritiek te uiten, van een afstand. Ik wil best in gesprek. Ik wil het best uitleggen. Maar DM me dan in plaats van een negatieve zweem te leggen op iets wat positief bedoeld is. Of reageer niet en ga door.

Kritiek – heel goed. Maar ik ga het geen podium geven als ik er zelf geen kwaad in zie. DM me gewoon. Of bel me. Als er iemand benaderbaar is.

Of wil je misschien juist dat platform? Omdat een bericht zo populair is dat jij je kans ziet? Denk dan eerst 10 tellen na. En DM me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *