Negatief

Vorige week plaatst ik op LinkedIn een bericht over een leuke opdracht die een docent LO gegeven had. Kinderen moesten een snack zoeken en kijken hoeveel calorieën deze bevatte, om vervolgens met een app te meten hoeveel ze moesten rennen/bewegen om dat aantal calorieën te verbranden.

https://www.linkedin.com/posts/michielmasselink_schouderseronderglimlacherop-betekenisvol-activity-6763365901816344576-O1tR

Ik vind het een fantastische betekenisvolle opdracht. Mijn dochter was onder de indruk hoeveel ze moest rennen. En at vervolgens gewoon die reep op 🤗 Het bericht werd opgepakt en heel, heel veel docenten, pedagogen (dus ook ouders) reageerden ontzettend enthousiast en deelden het idee. Het werkte kennelijk inspirerend.

De laatste tijd krijg ik veel positieve reacties op mijn posts. Ik weet nu hoe dat komt: het zijn positieve berichten waar mensen naar hunkeren. Iedereen hunkert. Ik ook. Ik wil in dit geval iets positiefs meegeven. Want de andere berichten die ik schrijf worden veel minder gelezen. Het is alsof iedereen hongerig is naar leuke berichten. Nu hoop ik niet dat het beeld ontstaat dat ik de ideale vader ben die de leukste dingen doet met zijn kinderen.. Want dat is ook weer niet waar. Ik licht alleen die kleine lichtpuntjes eruit. Of zoals mijn zoon net zei, na 2 uurtjes sleeën in het bos: “pap, altijd, als ik met jou ga wandelen, heb jij de dikste pret en ik altijd pijn” Tja, ik daag de kids ook uit om gekke dingen te doen – die ik graag vastleg. Zoals laatst, toen ze zich afvroegen of ze over een boom konden lopen die bijna horizontaal boven de grond hing. “Niet twijfelen, gewoon doen jongens! Ik film wel.” En 2 minuten later heb ik twee kids op de grond liggen omdat ze van de boom naar beneden gevallen zijn, krom van het lachen. Tja, hoe leuk wil je het hebben? En ondertussen hebben ze het toch gedaan. Vandaag ook: ik daagde ze uit om de hoogste heuvels te pakken met de slee. Disclaimer: ik kijk echt wel of het verantwoordelijk is. Het is zo gaaf, om te zien met wat voor kick ze van die slee afkomen. Of van de grond kruipen. Vygotski 2.0 : de zone van de naaste ontwikkeling in plus variant.

Ik dwaal af.

Veel positieve reacties. En zoveel! En dan… dan komt het moment dat er 1 persoon reageert. Reageert hoe slecht deze opdracht eigenlijk is. En nota bene iemand die redelijk bekend is en ontzettend veel volgelingen heeft. Wij volgen elkaar ook. En zo drukt zij een stempel op iets wat ik uitgelicht heb. De docent reageerde gelukkig en legde uit hoe ze de opdracht uitgebouwd had.. maar op een of andere manier is dat altijd tegen dovemansoren gezegd. Want de negatieve reacties bleven komen. Hoe de docent het kon bedenken. Dat ze dit nooit had mogen doen, dat juist bleek dat kinderen hier zo ontzettend gevoelig voor zijn. Het kwaadaardige zaadje was geplant, werd mij verteld.

1 persoon reageerde direct op de auteur. Niet op de meest handige manier, want ze viel de auteur rechtstreeks aan op haar opmerking. En waarom? Omdat ze het bericht zo mooi vond. Haar hart ‘huppelde’ toen ze het bericht las. Mooi.

En ik? Ik denk dat ik het negeer. Ik weet het, je hebt altijd critici. Maar ik vind het lastig. Zal ik met die mensen in gesprek gaan? Zal ik een reactie plaatsen? Nee, ik laat het. Ik ben een vader die ziet hoe zijn kind geniet en dat deel ik. Iedereen zal z’n verhaal hebben.. maar af en toe.. moet je gewoon even niets zeggen. Misschien moet ik daar eens een bericht over schrijven en al die mensen taggen.. gewoon, om ze bewust te maken dat mijn verhaal niet gestoeld is op theorieën, onderzoeken maar louter een observatie. En dat men zich dan realiseert dat ze geen oordeel kunnen vellen over iets waar ze inhoudelijk niets van weten – dus zo maar wat roepen. Of zou het zijn om bij die bekende auteur, die begon, in de picture te komen?

Ik vind het interessant en lach. En denk terug aan het gesprek, een tijd terug, met een vriendin die een bloedhekel heeft aan Linkedin – vanwege deze betweters. Zou ze dit gelezen hebben?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *