Laten we samen..

Samen.

Wat mij betreft het woord van 2020.

16 maart 2020: het moment waarop het onderwijs op slot ging, de kinderen thuis waren en ouders werden ‘overvallen’. Want het werk ging door of juist niet, of in aangepaste vorm, maar thuis. Hoe doen we de opvang van de kinderen? Hoe gaan we het onderling organiseren? Opa en oma inschakelen ging niet meer.

In het begin heb ik zelf overwogen om roulatie groepjes te maken. Elke aangesloten ouder 1 dag in de week 5 of 6 kinderen. Maar al snel bleek dat dit ook wettelijk gezien niet mocht. Het onderwijs ging met spoed op zoektocht hoe de kinderen verder konden, thuis ontstond een zelfde zoektocht. De kinderen ervoeren het in het begin als ‘vakantie’ maar merkten al snel dat het menens was.

Onze school had gelukkig regelmatig een online klassikale sessie: dat werd heel goed ontvangen door de kinderen, elkaar even weer zien en dat bood mij als ouder even een uur ruimte om verder te werken. Want naast het fulltime werk was ik ook ineens leerkracht van 3 kinderen.

Ik hoorde al dat heel veel scholen het programma verschillend invulden, maar de beleving als werkende ouder was overal hetzelfde: het was een lastige combinatie. In april kwam het ritme terug, en de rust of beter, de oplossing: ‘s ochtends actief met de kinderen aan de slag met schoolzaken en het eigen werk uitsmeren over de hele dag en de avond. ‘s Middags de overleggen, en ‘s ochtends en ‘s avonds de overige werkzaamheden. Sporten of vergaderen zat er toch nauwelijks meer in.

Tot Mark Rutte 11 mei uitsprak.

Zelf.. Zelf vind ik het ook wel een interessant moment om de vaste vakanties onder de loep te nemen. Maar ik weet dat het te vroeg is. Ik ben bijvoorbeeld altijd tegen de lange zomervakantie geweest, zelfs toen ik voor de klas stond. Dus die discussie wil ik wel een keer aanslingeren. Na de crisis.

Wat ik mij afvraag: waarom leven wij ons als overheid, leerkrachten en ouders niet beter in, in elkaars situatie?

Als voorbeeld:

Nu hebben de kinderen 2 weken vakantie. Voor werkende ouders, die de vakantie niet in kunnen vullen omdat je nergens heen kan een opgave. Ik merk het zelf ook. Ik snap ook dat leerkrachten snakken naar de vakantie.

Maar waarom is er niet voor gekozen de voorjaarsvakantie te halveren? Even een week rust: rust voor de leerkrachten. De ouders even een week thuis met de kinderen om vervolgens weer aan het werk te kunnen, terwijl de kinderen weer hele dagen naar school gaan. Kies dan als school niet voor halve dagen, maar ga er dan full swing voor, zoals de overheid ook voorstelt… en helaas niet verplicht. Hier is de teleurstelling dat vriendinnen niet bij elkaar zitten in de groep. De corona is nog stommer dan het al was.

Ik mis in deze tijd echt het samenspel tussen school en ouders. Want uiteindelijk willen we hetzelfde toch? Het beste voor onze kinderen!

We zijn er nog niet. Er zal vast wel wat veranderen de komende periode. Het is voor iedereen een uitdaging. En er zullen altijd keuzes gemaakt worden waar niet iedereen het mee eens is. Ik denk wel dat we daarbij onze kinderen heel goed in de gaten moeten houden. En ons zelf ook niet vergeten. Wat Steven Pont ook zegt: zorg voor solotijd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *