Haring met uitjes

Afgelopen zaterdag stond ik weer eens, sinds tijden, bij de visboer. Ik heb altijd een standaard bestelling. Een haring uit de hand en een lekkerbekje.

Ik ben gek op vis. Het probleem is dat mijn kinderen er niets mee hebben. Het enige wat ik erin krijg is verse zalm. Maar dat is bijna ‘goud’ geworden: voor een paar moten ben ik al snel 20 Euro kwijt. Ik las dat de prijs van zalm de afgelopen 5 jaar verdrievoudigd is: door een grote vraag vanuit China, ziektes, El Nino, en een toename van sushi consumptie.

Ha, toen ik dat laatste las moest ik wel even lachen, want de sushi die ik ken heeft zo weinig vis.. dan zou ik eerder denken dat de rijstprijs zou moeten stijgen 😉

Lijkt de vis op het bord van de kinderen niet op zalm, dan is het mis. Of ik moet het verstoppen in een wok gerecht… Zoals heerlijke kabeljauw. En daar zijn ze te vaak in gestonken waardoor wokken al helemaal uit den boze is.

Een keer heb ik geprobeerd, tegen al mijn principes in, diepvrieszalm te serveren. Dat moet de genadeklap zijn geweest. En ik weiger pangasiusfilet te kopen.

Anyway, de zaterdag, rond 12 uur is dan meestal ‘mijn’ momentje. Ik heb al eerder uitgevogeld welke vis verscholen zit onder het deegbeslag (schelvis) maar ik heb er nooit bij stil gestaan waarom ik altijd haring met ui eet.

Ik vind het heerlijk. Tijdens het wachten de staart in de hand en de volle vette smaak proeven. Eén keer ging mijn dochter met mij mee en wilde ook wel eens haring proberen. Ik was apetrots en ze kreeg het op een bord, keurig in stukjes met uitjes. Maar na de eerste hap vertrok het gezicht al een beetje en na de tweede hap kwamen de klachten. Scherp (tja, die ui) en allemaal draadjes. Ik had die ochtend 2 haringen 🙂

Maar waarom uitjes? Zaterdag werd ik ineens bewust gemaakt waarom ik het doe. En het komende zaterdag eens zonder doe.

Want kom je bij de visboer, dan zie je in de etalage altijd een enorme emmer met gesneden ui staan. Dat wekt, bij mij, de indruk dat het wel ‘hoort’ bij haring. Want ik zou geen andere vis weten. En ik ga er vanuit dat de visboer de ui massaal voorbereidt omdat de combinatie ui – haring goddelijk is.

#pats weg werkelijkheid. De visboer was namelijk in een opperbeste bui en vertelde twee toeristen waarom zij nu uitjes aten bij de haring. We eten ui bij de haring, omdat lang, lang heel lang geleden, het transport van zee naar het binnenland langer duurde dan nu. De vis was vaak niet meer vers of zelfs bedorven. En wat hielp om dat te verbloemen?

De ui.

Het klonk logisch. Maar hoe kan het, dat we nu nog in de 21ste eeuw, nog steeds die ui erbij doen? Stelletje gewoontedieren? Ik denk dat we het zelf in stand houden.. of in ieder geval de visboeren. Want als zij die emmers met uien nou eens thuis laten, en het culinaire voorop stellen? Sterker nog: ik denk dat als een visboer zou weigeren ui te serveren bij de haring, en dat zou kunnen toelichten, dan ben je volgens mij talk-of-the-town en laat je zien dat je hart hebt voor je vis en dat vis niet stinkt.

We blijven hangen in gedrag omdat we het zo aangeleerd hebben. En dus zelfs zover dat de producenten er in meegaan.

Ik ben benieuwd, ik ga het zaterdag proberen. Voor het eerst, zover ik me er van bewust ben, een haring zonder ui. Het scheelt in ieder geval heel wat geknoei.

Factcheck: waarom we ui eten bij haring: https://www.diyvandaag.nl/voeding/dit-is-de-reden-waarom-je-haring-beter-zonder-ui-kunt-eten-wist-jij-dit-al/115986/

https://www.kookfans.nl/voedselfeitjes/haring-uitjes-waarom/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *