Eerlijk?

Ik was zojuist in de Appie – alvast het avondeten verzamelen. Ik ga vandaag maar eens niet jagen 😉

Er waren maar 2 kassa’s open en ik sloot aan in de rij. “Meneer, meneer”, hoorde ik achter me. Nog een keer. Ik draaide me om en zag een mevrouw staan die mij aanriep. Een mevrouw van, geen idee hoe oud, met lang haar, bobline… nou ja, het doet er niet toe.

Ze hield een bruin vest in de verpakking in haar handen voor zich. Ze vroeg mij:”meneer, ik weet niet hoe je heet, maar mag ik je wat vragen?” De situatie werd ergens raar.. Maar goed, uiteraard mag ze iets vragen. “Vindt u deze kleur goed bij mijn gezicht staan?”

OMG.

Ze hield het bruine vest voor zich, onder haar gezicht. Dit soort momenten vermijd ik het liefst. Ik keek.. en kennelijk duurde het haar te lang, want ze vervolgde: “Ja, u moet natuurlijk mijn zwarte jas wegdenken he, staat deze kleur mij dan?”

Waar is mijn hulplijn? Waar is iemand waar ik bevestiging kan zoeken? Ik stond er he-le-maal alleen voor.. 😱

“Nee, ik zou het niet doen”, flapte ik eruit. “Ik zou meer voor of een donkere kleur gaan, of een meer primaire kleur”. Ik voelde me net Yves Saint Laurent (ok, ik geef toe, ik heb even gegoogeld).

“Nou, bedankt, maar ik denk niet dat ik uw mening meeneem in mijn beslissing”, zei ze resoluut en draaide zich om.

Uhm.. dit soort momenten.. kan je het dan ooit goed doen? Want sowieso: als je het iemand NIET moet vragen, dan is dat aan mij. Ik trek werkelijk waar de meest foute combinaties aan (hoor ik regelmatig) en ik zie dat niet. Ik pak uit mijn kast waar ik zin in heb, trek het aan en ga op pad. Dus misschien was het wel de perfecte match die ze gekozen had: Ik zag het niet. Ik zag 1 grote bruine vlek. Met daaronder een zwarte lange jas.

Nadat ik afgerekend had zag ik in de verte de dame nog steeds bij het schap staan.. Wedden dat ik haar nu elke keer tegenkom, in dat bruine vest? 😂

Geplaatst in

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *