De vlag mag niet uit

Ik heb een grote fout gemaakt. Een tijdje terug kreeg mijn jongste dochter een pakketje thuis van de ouderraad van school. Een plankje in de vorm van een vlag en een instructiebriefje. Ze was helemaal enthousiast en ging gelijk de vlag kleuren. Ik had de brief diagonaal gelezen en naam aan dat ze de vlag de eerste schooldag weer naar school mocht nemen. Want ik las dat ze er een hele lange slinger van wilden maken om te vieren dat ze weer naar school mochten.

De teleurstelling was groot toen ze die maandag weer thuis kwam. Haar slinger was ‘te laat’ en had ingeleverd moeten worden bij een lid van de oudercommissie. En dat had ik dus niet gelezen. Ergens had ik moeten inzien dat het nooit op die maandag in elkaar geknutseld zou worden maar daar had ik nooit bij stilgestaan.

“Juf zegt dat ze zal kijken of hij er nog bij kan”

Donderdag zie ik de vlag liggen op tafel. Ik zie het nog zo voor me hoe ze vol verve ermee aan de slag ging. We hebben samen en ontwerp gemaakt en ik heb haar geholpen met het maken van een ‘sjabloon’. Met de tong uit de mond is ze aan de slag gegaan. En nu ligt ie hier weer.

De volgende dag, als ik haar weer zie, vraag ik hoe het gegaan is. “hij heeft al die weken op de verwarming gelegen, juf heeft er niets mee gedaan.” De teleurstelling zit diep. Ook al is het een vrolijke vogel, dit doet wel iets met haar. Het gaat mij zo aan het hart.

Ik weet hoe het is. Spullen die te laat ingeleverd worden. Maar met een beetje creativiteit kan je er toch iets moois van maken? Er was nog een vlag te laat, die lag naast de hare op de kachel. Waarom niet gewoon een mini slingertje maken en die aan de deur hangen? Het is toch voor iedereen feest!

Ik heb de neiging om het te bespreken met de juf. Maar wat schiet ik ermee op? Wat schiet mijn dochter ermee op? Nu ik dit zo schrijf moet ik het misschien toch maar doen. Want ook al heb ik het veroorzaakt, zij had het pedagogisch op kunnen lossen en niet er een kind voor ‘straffen’, hoe onbedoeld ook.

De vlag? Die ligt op mijn bureau. Ik heb net een bolletje touw gekocht en ik ga ‘m ophangen. Ik ben er trots op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *