De aanhouder wint

Je kent vast de capriolen van het team van ‘Dude Perfect’. Ze zijn magnifiek met de bal. En je weet ook dat niet alles in 1x opgenomen is. Fascinerend om te zien, dat wel.

Er zijn op Youtube ontzettend veel voorbeelden van kinderen, jongeren die de capriolen van Dude Perfect nadoen. Ook dat is ontzettend leuk om te zien. Maar in feite is het een kunstje, plaatsen en dan zoveel mogelijk likes ontvangen. Het gaat niet zozeer om de drive, maar om de aandacht.

Vandaag kreeg mijn zoon van de (Beach)volleybaltrainer een YouTube filmpje: Juggling met de opdracht: oefen dit dagelijks. Een van de beste volleyballers ter wereld deed het ‘even’ voor.

Hij kwam naar me toe en zei:”Tss, eitje” – en trok z’n schoenen aan en pakte de bal. De bal die altijd binnen handbereik ligt bij hem. En het viel tegen, het viel hem smerig tegen. Waar hij normaliter snel afhaakt, zou en wilde hij dit kunnen. Of ik het vervolgens wilde filmen. En dat stimuleerde juist meer: want hij wilde het goed kunnen. 1x juggling lukte wel, maar nog niet de 2x zoals op het filmpje. Op een gegeven moment had hij de smaak te pakken en lukt het. #bam

Volleybal is alles voor hem. Hij was gescout, wat ik eerst afgehouden heb als ouder… maar na een jaar is hij toch gegaan. En hij is bloed fanatiek. Hij is dit jaar zelfs overgestapt naar de Topsport Talent School om school en sport te kunnen combineren. Want dat drijft hem: de sport. School is bijzaak. Sterker nog, het was 2 jaar worstelen op zijn vorige school om hem gemotiveerd te krijgen voor zijn huiswerk. Hij startte op het atheneum, en dan wordt er wel een vorm van zelfstandigheid en motivatie verwacht. Nou… Dat was 2 jaar ‘vechten’. En nu? Op de TTS? De docenten zijn enthousiast, de mentor is blij met hem en de cijfers liegen er niet om. De school biedt ruimte om te kunnen sporten en huiswerk te maken. En gaat het minder op school? dan worden er trainingsuren ‘afgesnoept’. En zover.. heeft het nog helemaal niet hoeven komen: ik zie iemand met zo’n interne drive. Dat is zo mooi. Die komt er wel.

Zo zie je: als je kijkt naar wat een kind drijft, en waar zijn capaciteiten liggen, dan is het mooi dat je een school kan vinden die daarbij past. Die dat herkent en daar op inspeelt. Wat heeft ‘passend’ onderwijs toch een impact. Ik denk dat we dat vaak vergeten. En natuurlijk, dit is een uitzondering. Voor een deel van de kinderen zal het onderwijs prima zijn. Maar stel je eens voor, al die kinderen, als die nou een passende leeromgeving zouden krijgen… zou dat te realiseren zijn? Met de digitale ontwikkelingen? Ik zou ervoor gaan omdat te ontdekken.

Want de aanhouder – die wint. Ik kan er nog veel van leren. Ik wil ook wel eens winnen.

Oh, en als trotse vader heb ik het even aan elkaar geplakt.. #omdathetkan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *