Engage me!

De Nederlandse varianten zijn redelijk bekend geraakt. Maar heb je gezien wanneer deze geupload is? Yep: 2009! Wij zijn onderhand 5 jaar verder en worstelen hier met keuzes als ‘welke tablets zullen we aanschaffen’ , ‘welke touchscreens kopen wij’, ‘wat doen we met de afgeschreven digiborden’, ‘hoe kunnen we goedkoper digitale leermiddelen uit de cloud halen’ en  ‘hoe kunnen we de administratielast verlichten’? Lees ook dit: wat geeft het basisonderwijs uit aan ICT

En ondertussen blijft iedereen roepen ‘ICT is echt een middel, nooit een doel!’ (uitzonderingen gelukkig daargelaten)

De trends zijn dan ook niet verrassend: Zie het trendrapport van Kennisnet , de term 2020 is  bijna trending (Nederlands / Engels) en de PO Raad en VO Raad hebben het ook al verklapt waar we naar toe gaan. Zouden we ons dan technisch vast klaarstomen voor over 6 jaar? Is dit de zoveelste digitale revolutie?

Volgens mij vergeten wij in deze ratrace iets… : WAAROM? Of zoals Simon Sinek het mooi vertaalt in de Golden Circles ” Waarom doen we zoals we doen, en wat denken wij daarmee te bereiken? ”

Laatst was ik op een school. De ICT-coordinator was retetrots: het WIFI was op orde, er waren 20 iPads, er werden pilots gedaan met enkele uitgevers, kinderen enthousiast, leerkrachten enthousiast, allemaal prachtig. Het was zelfs zo mooi: een leerkracht kwam laatst naar hem toe omdat er een kind een probleem had met procenten, of daar een handige app voor was! Ik kon het niet laten… en vroeg hem wat het verschil was met 10 jaar geleden: wat zou die zelfde collega toen gedaan hebben?

Dat moment, dat moment was echt onbetaalbaar. Ik zag het gezicht betrekken en de reactie kwam:  “Die collega was naar de IB-er gestapt en had gevraagd naar een kopieerblad om de procenten te oefenen”. I rest my case.

Dat brengt mij bij terug bij bovenstaande video,  de huidige maatschappij 3.0  en de massa ‘social media video’s versie x.x. We kennen ze, we vinden ze prachtig, om vervolgens weer in de apps te duiken, in de waan van de dag. Maar als we nou eens het kind centraal stellen? Het kind wat in deze samenleving opgroeit? Het kind wat alle technologie al vanaf de geboorte meekrijgt en van nature leergierig is. Het kind wat misschien in 2030 iets doet wat wij nu nog niet kennen.

Waar heeft dat kind, deze leerling behoefte aan? Hoe kunnen wij het helpen ontwikkelen tot iemand die zich kan redden in de samenleving? Hoe leren wij het kind leren? De 21st Century Skills zijn goede handvatten… om te weten waar kinderen behoefte aan hebben en wat leerkrachten echt moeten beheersen. Het zou de leerkracht uit bovenstaand voorbeeld geholpen kunnen hebben.

Maar volgens mij begint het met een nieuw ‘toverwoord’: VISIE. Laat je zo breed mogelijk informeren inspireren en motiveren. En kijk dan wat het kind anno 2014 nodig heeft, welke middelen er zijn en wat er nodig is, om jou als professional, dit te realiseren.  En kijk niet alleen: vraag het eens aan de kinderen!

Waarom doe je zoals je doet, en wat denk je ermee te bereiken.

Ik ben benieuwd naar het filmpje in 2020.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *