De fietscontrole

Twee weken geleden was er weer de jaarlijkse fietscontrole op school, georganiseerd door Veilig Verkeer Nederland (VVN). De kids vinden het altijd weer spannend en zijn elk jaar trots dat ze de OK-sticker achterop de fiets krijgen.

Behalve deze keer. De jongste van 8 kwam hevig teleurgesteld thuis. Haar fiets is niet door de keuring gekomen. Sterker nog, het oordeel was: “NIET OKE”. Het rapport interesseerde haar niet, dat haalde ze schouderophalend gekreukt uit haar tas, maar die sticker.. Iedereen in haar klas had een ‘OK’-sticker, behalve zij.

De bel: het is een wettelijk verplicht onderdeel op een fiets, maar in een klein dorp als waar wij wonen gebruik je dat ding nooit. Dus vergeet je het snel te repareren. En ja, 1 fout en je bent af.

De oudste zus vond het zielig en peuterde voorzichtig haar OK-sticker van haar eigen fiets en plakte deze met een grote grijns op de fiets van d’r zus. En wij zijn die week samen naar de fietsenmaker gegaan om een mooie bel uit te zoeken. Case closed.

En toch zette het me aan het denken, toen ik het rapport zag hangen. Eigenlijk is het best raar: de fietscontrole is bij kinderen ‘best wel een ding’ – en vooral als er wijze mannen in indrukwekkende jassen de fietsen controleren. Vervolgens scoor je als wijze man een fiets die niet oké is – en dan? Je controleert het toch voor de veiligheid van het kind? Je wil het kind daar toch mee helpen? Of in ieder geval een signaal afgeven aan de ouders?

Het klopt niet. Let wel, ik vind het fantastisch dat deze mensen zich inzetten voor een veilig verkeer. Maar zorg dan ook voor de herkansing. Natuurlijk, ik had als ouder van te voren de fiets naar de fietsenmaker kunnen brengen, preventief.

Hoe mooi zou het zijn geweest als je als VVN, in overleg met de school, een ‘veilige-fiets-arrangement’ zou hebben? In samenwerking met ouders, opa’s of oma’s, en de lokale fietsenwinkel. Ik zie het zo voor me: De fietsen worden op maandag gecontroleerd, aan de hand van de checklist van VVN. Daar komt een rapportje uit met eventuele verbeterpunten. Dit rapport neemt een kind mee naar huis en ouders bepalen wat te doen: naar de fietsenmaker of het die week op school door de handige vrijwilligers laten repareren, desnoods in samenwerking met de lokale fietsenmaker. Voor een leuk prijsje.

En dan… dan is het vrijdag en verzamelen de wijze mannen met imponerende jassen van VVN zich op het schoolplein waar elke fiets gecheckt wordt, het rapport opgeleverd wordt EN de OK-sticker vol empathie op de fiets geplakt wordt.

Ik kan me niet voorstellen dat zoiets niet geïnitieerd is..

Oh ja, als additionele controle staat vermeld: “Kurken in handvatten”. Als iemand mij dat uit kan leggen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *